مرگ ۱ و سه دهممیلیون نفر در جهان بر اثر این بیماری
سلامت باشی: در سال قبل 1.3 میلیون نفر در جهان براثر مبتلاشدن به هپاتیت جان باخته اند درحالی که این بیماری قابل پیشگیری است.
به گزارش سلامت باشی به نقل از خبر آنلاین، روز جهانی هپاتیت هر سال ۲۸ ژوئیه با هدف افزایش آگاهی در رابطه با هپاتیت ویروسی، یعنی التهاب کبد که می تواند به بیماریهای شدید کبدی و سرطان کبد منجر شود، گرامی داشته می شود.
تسنیم نوشت: سازمان جهانی بهداشت در جدیدترین گزارش خود از وضعیت مبتلا شدن به هپاتیت در جهان اعلام نموده است که ۲۸۷ میلیون نفر با هپاتیت مزمن B یا C زندگی می کرده اند و یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در سال قبل میلادی بر اثر هپاتیت مزمن B و C جان خویش را از دست دادند.
براساس اعلام این سازمان، هپاتیت ویروسی همچنان یکی از مهم ترین دلایل قابل پیشگیری بیماری و مرگ در سرتاسر جهان به حساب می آید. با این وجود، امروزه ابزارهای موردنیاز برای حذف هپاتیت ویروسی در دسترس هستند. واکسن های مؤثر، روشهای دقیق تشخیص، درمان های قطعی هپاتیت C و درمان های مادام العمر برای هپاتیت B می توانند از بروز عفونت جلوگیری نمایند، جان انسان ها را نجات دهند و خطر مبتلا شدن به سرطان و سیروز کبدی را کاهش دهند. در عین حال، میلیونها نفر همچنان بدون تشخیص، بدون درمان یا فاقد دسترسی به خدمات درمانی هستند؛ موضوعی که ناشی از انگ اجتماعی، آگاهی پایین، ضعف نظام های سلامت و نابرابری های پایدار می باشد.
هپاتیت چیست؟
هپاتیت به التهاب کبد گفته می شود که می تواند بر اثر انواع ویروس ها یا عوامل غیرعفونی ایجاد شود و طیفی از مشکلات سلامت، همچون صدمه شدید کبدی و سرطان کبد را بهمراه داشته باشد؛ بیماری هایی که بعضی از آنها می توانند مرگبار باشند.
ویروس هپاتیت پنج نوع اصلی دارد که با حروف A، B، C، D و E شناخته می شوند. باآنکه همه این ویروس ها می توانند سبب بیماری کبد شوند، اما از نظر راه های انتقال، شدت بیماری، پراکندگی جغرافیایی و روشهای پیشگیری با یکدیگر تفاوت دارند.
در میان آنها، هپاتیت های B و C بیشترین اهمیت را دارند؛ چونکه سبب بیماری مزمن در صدها میلیون نفر می شوند و شایع ترین علت سیروز کبدی، سرطان کبد و مرگ های ناشی از هپاتیت ویروسی هستند. این دو بیماری از مهم ترین دلایل مرگ ناشی از بیماریهای عفونی محسوب می شوند و سالانه حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفر را به کام مرگ می کشانند. برآورد می شود ۳۰۴ میلیون نفر در جهان با هپاتیت B یا C زندگی می کنند و بیشتر آنها هنوز به خدمات تشخیص و درمان دسترسی ندارند.
سازمان جهانی بهداشت در گزارش خود اخطار داده است که اگر اقدامات فوری و مستمر همچون کاهش عفونت ها و افزایش واکسیناسیون انجام نشود، انتظار می رود تا سال ۲۰۳۰ تعداد ۹.۵ میلیون مورد جدید مبتلا شدن به هپاتیت ویروسی رخ دهد؛ ۲.۱ میلیون مورد سرطان کبد ایجاد شود و ۲.۸ میلیون نفر جان خویش را از دست بدهند.
بخش عمده این پیامدها با گسترش واکسیناسیون هپاتیت B، بهبود دسترسی به خدمات پیشگیری، آزمایش و درمان هپاتیت های B و C و اجرای برنامه های آموزشی برای افزایش آگاهی عمومی و کاهش انتقال بیماری قابل پیشگیری است.
علائم هپاتیت چیست؟
بسیاری از مبتلایان به هپاتیت های A، B، C، D یا E علایم خفیف یا حتی هیچ علامتی ندارند، اما هر یک از این ویروس ها می توانند بیماری شدید ایجاد کنند. در عین حال علایم هپاتیت ویروسی ممکنست شامل موارد زیر باشد:
تب احساس ضعف و بی حالی کاهش اشتها اسهال تهوع درد یا ناراحتی شکم تیره شدن رنگ ادرار زردی پوست و سفیدی چشم ها
ویروس های هپاتیت B، C و D می توانند سبب عفونت مزمن کبد شوند که در ادامه ممکنست به سیروز (ایجاد بافت اسکار در کبد) یا سرطان کبد منجر شود. این بیماران در معرض خطر مرگ زودرس قرار دارند.
هپاتیت D
هپاتیت D تنها در اشخاصی دیده می شود که پیشتر به هپاتیت B مبتلا شده اند. ابتلای هم زمان به هر دو ویروس می تواند بیماری شدیدتری به وجود آورده و روند پیشرفت بسمت سیروز و سرطان کبد را تسریع کند. ویروس های B، C و D از عوامل شناخته شده ایجاد سرطان کبد هستند و در گروه عوامل سرطان زا قرار می گیرند.
پیشگیری و درمان هپاتیت B
واکسن ایمن و مؤثری برای پیش گیری از هپاتیت B وجود دارد. تزریق این واکسن در بدو تولد و تکمیل آن در برنامه واکسیناسیون کودکان، خطر انتقال ویروس از مادر به نوزاد را به صورت قابل ملاحظه ای کم می کند. واکسیناسیون ضد هپاتیت B همینطور از مبتلا شدن به هپاتیت D هم پیشگیری می کند.
عفونت مزمن هپاتیت B با داروهای ضدویروسی قابل کنترل است. این درمان ها می توانند روند پیشرفت سیروز را کند کرده، خطر سرطان کبد را کاهش دهند و بقای طولانی مدت بیماران را بالا برند. البته تنها بخشی از مبتلایان به هپاتیت مزمن B به درمان دارویی نیاز پیدا می کنند. همینطور واکسن هایی برای پیش گیری از هپاتیت های A و E هم وجود دارد.
در مناطقی که هپاتیت B شیوع بالایی دارد، این بیماری به طور عمده از مادر به نوزاد هنگام تولد و تماس مستقیم بین افراد، بخصوص در صورت وجود زخم یا خراش باز، منتقل می شود. این نوع انتقال اغلب از یک کودک آلوده به کودک سالم، بخصوص در پنج سال نخست زندگی رخ می دهد. نوزادانی که از مادر دچار هپاتیت B آلوده می شوند یا کودکانی که قبل از پنج سالگی به این ویروس مبتلا می شوند، با احتمال بسیار بالایی گرفتار عفونت مزمن خواهند شد.
هپاتیت B همینطور می تواند از راه فرورفتن سوزن آلوده در بدن، خالکوبی، سوراخ کردن پوست یا بدن (پیرسینگ) و تماس با خون و مایعات بدن شخص آلوده، همچون بزاق، خون و ترشحات جنسی منتقل شود. انتقال ویروس همینطور ممکنست در اثر رابطه جنسی، استفاده مشترک یا استفاده مجدد از سرنگ ها، سوزن ها یا وسایل تیز آلوده در مراکز درمانی، محیط های اجتماعی یا میان افراد مصرف کننده مواد مخدر تزریقی رخ دهد.
هپاتیت C
هپاتیت C می تواند هم به شکل حاد و هم مزمن بروز کند. عفونت مزمن این بیماری ممکنست در بلند مدت به سیروز یا سرطان کبد منجر شود. هم اکنون واکسنی برای پیش گیری از هپاتیت C وجود ندارد، اما داروهای ضدویروسی قادرند بیشتر از ۹۵ درصد مبتلایان را درمان کنند و خطر مرگ ناشی از سیروز و سرطان کبد را به میزان قابل توجهی کاهش دهند. در عین حال، دسترسی به خدمات تشخیص و درمان در خیلی از کشورهای جهان همچنان محدود است.
هپاتیت های A و E
هپاتیت های A و E بیشتر در کشورهای با درآمد پایین و متوسط شیوع دارند چونکه دسترسی به آب سالم و بهداشتی در این کشورها محدودتر است و خطر آلودگی مواد غذایی هم بیشتر است. برای پیش گیری از این دو بیماری واکسن های ایمن و مؤثری در دسترس می باشد. بیشتر مبتلایان به هپاتیت A و E به صورت کامل بهبود می یابند و نسبت به ابتلای مجدد ایمنی پیدا می کنند، اما در بعضی موارد این بیماری ها می توانند به نارسایی کبد و حتی مرگ منجر شوند.
وضعیت هپاتیت در ایران چطور است؟
طبق آخرین گزارش وزارت بهداشت از شیوع هپاتیت ب در کشور، ایران در حال حاضر جزو کشورهای با شیوع نسبتا کم هپاتیت B به شمار می آید. شیوع عفونت در جمعیت عمومی کمتر از یک درصد است.
بر اساس آخرین آمار، کمتر از یک میلیون نفر در ایران دچار هپاتیت B هستند، تعداد موارد سالانه مرگ در اثر هپاتیت ب، حدود ۳۹۰ نفر گزارش شده است. همینطور شیوع هپاتیت C درجمعیت عمومی کشور کمتر از ۰.۳ درصد (کمتر از ۲۰۰ هزار نفرمبتلا) است و تعداد موارد مرگ و میر سالانه دراثر هپاتیت سی، ۲۰۴ نفر گزارش شده و بروز هپاتیت C در ایران در سال ۱۴۰۱ تعداد ۳ در صد هزار نفر جمعیت عمومی است.
به اجمال، ویروس های B، C و D از عوامل شناخته شده ایجاد سرطان کبد هستند و در گروه عوامل سرطان زا قرار می گیرند. هپاتیت B همین طور می تواند از راه فرورفتن سوزن آلوده در بدن، خالکوبی، سوراخ کردن پوست یا بدن (پیرسینگ) و تماس با خون و مایعات بدن شخص آلوده، همچون بزاق، خون و ترشحات جنسی منتقل شود. هپاتیت های A و E هپاتیت های A و E بیشتر در کشورهای با درآمد پایین و متوسط شیوع دارند چراکه دسترسی به آب سالم و بهداشتی در این کشورها محدودتر است و خطر آلودگی مواد غذایی هم بیشتر است.
منبع: سلامت باشی
مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب