مکمل های ویتامین، مضر یا مفید؟
به گزارش سلامت باشی، در دورانی که وسواس زیادی بر سلامتی وجود دارد، افراد بیشتری از ترس کمبود یک ویتامین یا ماده مغذی حیاتی به قرص و مکمل روی می آورند.
به گزارش سلامت باشی به نقل از خبر آنلاین از ایسنا، اگر پزشک تشخیص دهد که بیمار به قدر لازم مواد معدنی مهم از رژیم غذایی خود دریافت نمی کند، ممکنست قرص آهن تجویز کند. در همین حال، در کشورهایی که نور خورشید کمی دریافت می کنند، پزشکان ممکنست تقویت کننده های ویتامین «دی» (D) را سفارش کنند.
قرص های منیزیم ازجمله قرص هایی هستند که به سبب گزارش های بر اساس بهبود خواب و کاهش خستگی، بشدت توسط اینفلوئنسرهای شبکه های اجتماعی تبلیغ می شوند و اسیدهای چرب غنی از امگا ۳ که می توان از مکمل های روغن ماهی دریافت کرد، برای دفاع از سلامت قلب، مغز، مفاصل و چشم سفارش می شوند.
با وجود این که خیلی از جایگزین های ویتامین توسط متخصصان پزشکی به سبب فواید قابل توجه آنها برای بدن مورد ستایش قرار گرفته اند اما تعدادی از متخصصان پزشکی در مورد دو نوع بسیار محبوب ویتامین اخطار می دهند و ادعا می کنند که این دو نوع می توانند ضرر بیشتری نسبت به فایده شان داشته باشند. مظنونین مورد بحث متخصصان، مکمل های ویتامین «آ» (A) و ویتامین «ای» (E) هستند.
فواید احتمالی ویتامین های «آ» و ویتامین «ای» چیست؟
طبق گفته دفتر مکمل های غذایی موسسه ملی بهداشت، مورد اول برای برخی از عملکردهای اساسی سلامت مانند ارتباط سلولی، رشد و نمو و تولید مثل حیاتی می باشد. ویتامین «آ» اغلب بعنوان ویتامینی که می تواند بینایی فرد مصرف کننده را بهبود بخشد، سیستم ایمنی بدن آنان را تقویت کند و سلامت پوست را ارتقا دهد، تبلیغ می شود. این ویتامین اغلب بوسیله یک رژیم غذایی متعادل سرشار از محصولات حیوانی و میوه ها یا سبزیجات رنگارنگ به دست می آید.
در همین حال، وقتی صحبت از ویتامین «ای» می شود، به سبب توانایی های آنتی اکسیدانی اش که به ظاهر سلول ها را از صدمه محافظت، از عملکرد سیستم ایمنی پشتیبانی می کند، سلامت رگ های خونی را بهبود می بخشد، التهاب را می کاهد و زوال شناختی را کند می کند، معروف است.
شما می توانید این ماده مغذی را به صورت طبیعی از روغن های گیاهی، آجیل، دانه ها و جوانه گندم و همینطور سبزیجات برگ دار مانند اسفناج و کلم بروکلی و میوه هایی مانند انبه و کیوی دریافت کنید.
این ویتامین ها چه ضررهایی می توانند داشته باشند؟
با این حال، همانطور که گفتیم، با وجود مزایای ادعایی مکمل های ویتامین «آ» و ویتامین «ای»، تعدادی از متخصصان سلامت معتقدند، با عنایت به این که هر دو، قرص های محلول در چربی هستند، باید با احتیاط با آنها برخورد شود.
والتر ویلت، استاد اپیدمیولوژی و تغذیه دانشکده بهداشت عمومی هاروارد آمریکا، قبل از این اظهار داشت: در مجموع، استفاده از مکمل های ویتامین را پیشنهاد نمی کنم، مگر این که دلیل خاصی برای این کار وجود داشته باشد.
استدلال وی ناشی از این حقیقت بود که این ویتامین ها می توانند در کبد فرد مصرف کننده انباشته شوند و مشکلاتی را برای این اندام حیاتی ایجاد کنند و می توانند باعث افزایش بافت چربی اطراف آن به سطوح سمی شوند. در این موارد، صدمه کبدی و همینطور ایجاد سرطان ریه در آینده محتمل است.
جسیکا رز، متخصص تغذیه چاقی در دانشگاه مریلند آمریکا هم اشاره کرد: مصرف بیش از اندازه ویتامین «ای» به تنهایی می تواند بر خون فرد تأثیر بگذارد و باعث لخته شدن یا خونریزی شود.
وی اضافه کرد: این قرص های خاص ممکنست با سایر داروها، ازجمله داروهای سرطان، به خوبی ترکیب نشوند. مصرف بیش از اندازه ویتامین «آ» هم می تواند عوارض جانبی ازجمله درد مفاصل، سردرد، ریزش مو، درد عضلانی، از دست دادن بینایی و حالت تهوع و همینطور نقص های مادرزادی، سوزش پوست و افزایش ریسک شکستگی استخوان داشته باشد.
به نقل از سایت تایلا و طبق اعلام سرویس سلامت ملی آمریکا، مردان باید حداکثر روزانه ۴ گرم ویتامین «ای» مصرف کنند، در حالیکه زنان فقط به ۳ میلی گرم نیاز دارند. در همین حال، حداکثر میزان مصرف ویتامین ویتامین «آ» برای مردان باید ۷۰۰ میکروگرم و برای زنان ۶۰۰ میکروگرم باشد.
منبع: salamatbashi.ir
مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب